تبليغاتX
ديروز امروز فردا

ديروز امروز فردا

چه شقايق باشد چه نباشد زندگي بايد كرد


در گیر و دار زندگی مانده ام و گاهی دلم برای نفسی عمیق تنگ میشود


شین قایق

+دلنويس شده درجمعه ششم شهریور 1388ساعت3:54توسط م.احتشامی | |

 

 

قطعه ی ۳۶۸ ردیف ۱۹ چه قدر جای خالی دارد آیا کسی مانده

 

که هنوز نمرده باشد

شین قایق

+دلنويس شده درشنبه هفتم دی 1387ساعت22:45توسط م.احتشامی | |

 
 
 
 
 
دروغ می گویند......
 
اینها چه می گویند
 
به بزرگ کودکان دروغ می گویند
 
بابا آب داد با نون داد
 
بابا پول نداره آخه
 
بابا از ترس نگاه ما شبا خونه نمیاد
 
مادرم مونده و شستن لباسا
 
دلش از ماشین رختشویی گرفته
 
اما از وقتی که پودرش شده نایاب کارو بارش شده سکه
 
میدونی آخه آقا زاده ها ن و خانوماشون
 
دلش وندارن که ببین ترکی روی دساشون
 
یادمه یه شاعری برام یه بار گفت
 
:
 
بابا آب داد
 
بابا نون داد
 
مادرم همیشه میگفت
 
بابا دل به آسمون داد
 
.
 
آره من الان میدونم بابا چی به آسمون داد
 
شین قایق
 
نمیدونم اسمش چیه شعر که نیست شاید یه متن که بعضی جاهاش وزن داره ولی بیشتر دلم
 
گرفته بود

+دلنويس شده درشنبه ششم مهر 1387ساعت22:3توسط م.احتشامی | |

 

دوست داشتم بدانم سهم من از زندگی چیست

 

آیا فقط نگاه پر هوس یک مرد

 

به جرم مادینه شدن

 

من ماندم و تن بودنم

 

شین قایق

۳۱/۲/۱۳۸۷  

 

+دلنويس شده درچهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت0:47توسط م.احتشامی | |

 

تو را تو صیف میکنم

 

 

تو دلیل بودن  منی

 

 تو عمق پاکی یک زنی

 

تو تمام  بودنی 

 

تو مادری

 

تو تمام  زندگی منی  

 

 شین قایق

31/2/1387

 

تقدیم به مادرم که روحش شاد و تقدیم به دوست عزیزم مریم شفیعی

+دلنويس شده درچهارشنبه یکم خرداد 1387ساعت0:34توسط م.احتشامی | |

 
 
 
 
 
 
من هم نو شدم در تکرار ثانیه ها
 
من هم هنوز شدم در تا بعد ها
 
من هم گل داده ام بس آب داد
 
پسر همسایه دسته گل ها را !؟
 
پیچک فکرم مثل پروانه
 
دورم می گردد وای
 
باز با فکرهایم تنیده شدم
 
ساعت خیلی پنج است
 
عشق هم تمام میشود
 
شین قایق

+دلنويس شده دردوشنبه بیست و سوم اردیبهشت 1387ساعت13:56توسط م.احتشامی | |

 

به آسمان نگاه میکردم
 
از خدا دعوت کردم روزی به خانه ام بیاید
 
خدا به خانه ام آمد
 
آماده ی پذیرایی شدم
 
از خدا پرسیدم:
 
خدایا چای میل دارین؟
 
شین قایق

 

+دلنويس شده درجمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت19:3توسط م.احتشامی | |

 
 
 
 
 
 
 
 
جلوی آیینه نشسته ام
 
ماتیک میزنم
 
صورتی! نه.
 
قرمز
 
لوند می شوم
 
خنده های دلبرانه ام را به اطراف می پاشم
 
نگاه ها حریص می شوند
 
حریص یک لبخند
 
خوب درس گرفته ام
 
گیلاس را به لبم نزدیک میکنم جرعه ای مینوشم
 
جای ماتیک لب گیلاسم می ماند
 
اندکی ناز عشوه
 
نا خود آگاه از قصد
 
گیلاس رابه مرد مسخ شده میسپارم
 
گیلاس رابه لب نزدیک میکند
 
جای ماتیک را میبوسد! نه .میبلعد.
 
من به یک خنده
 
تمامش کردم
 
مرد را
 
من رو به آینه نشسته ماتیکم را تجدید میکنم
 
تا شاید پذیرای نرینه ی دیگری باشد
 
شین قایق
 
م .احتشامی
 
۱۹/۱۱/۱۳۸۶

+دلنويس شده درپنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387ساعت0:13توسط م.احتشامی | |

 
 
آهسته، آهسته می گوید
 
این مرد قلب ندارد
 
آهسته آهسته میمیرد
 
این زن عشق ندارد
 
درد همیشه درد است
 
درد یعنی
 
مادری که تنش
 
در هجوم شهوت های بی اجازه تکه تکه شده
 
درد
 
درد دل هایی که دل درد میاورد
 
آهسته آهسته می گویم
 
درد معنا ندارد
 
شین قایق

+دلنويس شده درچهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387ساعت21:52توسط م.احتشامی | |

 

 

 

روسری
 
آتش شهر عشق را کدام نگاه دامن زد ؟
 
من عاشق جادوی کدام چشم مست شدم؟
 
شاید نگاه رهگذری که اشتباه ساز عشق زده
 
شاید دل دخترکی که فکر عشق
 
از ترس کتک برایش گناه بود!؟
 
من ماندم سئوال بی جواب......... چرا؟
 
از شرم روسری ترسیدم
 
                                    شین قایق
 

+دلنويس شده درجمعه ششم مهر 1386ساعت15:13توسط م.احتشامی | |

 
 
با تو هستم
 
 
آی
 
 
ندیده نشناخته
 
 
تو رفتی و من
 
 
به سلامتی سلامتیت
 
 
جرعه ای نوشیدم
 
 
پیک من
 
 
از سلامتی تو ترک خورد
 
 
شین قایق

+دلنويس شده درشنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت21:29توسط م.احتشامی | |

 

 

 

 

 

حرف دل : من هم اشک دارم

 

 

شین قایق

+دلنويس شده دردوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت10:12توسط م.احتشامی | |

خودمرگی
 
وقتی به بنبست رسیدی
 
میتونی بهش فکر کنی
 
یک مسیر
 
درسکوت میروی
 
بی هیچ غمی
 
این پایان آغاز دوباره ای ندارد
 
اولین راه زاده شدی
 
زندگی کن
 
آخرین راه مرگ اول
 
تبصره دارد
 
تن به حقارت بده
 
خود فروشی کن
 
دورنگ باش
 
بسوزان
 
ماده واحده اش پول است
 
مرگ زیبا تر است
 
صادقانه
 
در عمق وجودت دوباره
 
گل می دهی
 
 
 
شین قایق
 
 
 

+دلنويس شده دردوشنبه بیست و پنجم تیر 1386ساعت9:57توسط م.احتشامی | |

 

 

                                            

 

ای چرخ فلک خرابی از کینه ی توست/بیداد گری شیوهی دیرینه ی توست

 

 

ای خاک اگر سینه ی تو بشکافند / بس گوهر قیمتی که در سینه ی توست

 

                                                                                (خیام)

+دلنويس شده درجمعه بیست و پنجم خرداد 1386ساعت0:0توسط م.احتشامی | |